Archive for Luty, 2014

Naczelna rola chirurgii w medycynie

Chirurgia cieszy się w zawodach medycznych ogromnym szacunkiem. Wielu lekarzy uważa tą specjalizację za zdecydowanie najtrudniejszą. Nic w tym dziwnego. Otwieranie żywego człowieka na stole operacyjnym stanowi spore ryzyko. Nawet prosty zabieg, jak wycięcie wyrostka, może zakończyć się ciężkimi powikłaniami, a nawet zgonem. Wystarczy drobne zakażenie, które doprowadzi do niebezpiecznej dla zdrowia sepsy. Dlatego pierwszą zasadą obowiązującą na bloku jest sterylność. Chirurdzy oraz grupa instrumentariuszy i pielęgniarek wyrabiają w sobie nawyk utrzymywania porządku i czystości. W sali operacyjnej każdy zajmuje ściśle określone miejsce, wypełniając wąski zakres obowiązków. Anestezjolog usypia pacjenta, natomiast pielęgniarki przygotowują pomieszczenie i sprzęt. Specjalnie wyznaczone instrumentariuszki towarzysząa chirurgowi, podając mu narzędzia w trakcie zabiegu. Niektóre operacje trwają zaledwie czterdzieści minut, inne zajmują kilka, a nawet kilkanaście godzin. Do historii przeszedł pierwszy udany przeszczep serca w wykonaniu polskiego kardiologa. Profesor Zbigniew Religa operował przez dwadzieścia trzy godziny, zanim nowe serce podjęło pracę! Dlatego lekarze, którzy planują karierę w chirurgii, muszą posiadać wyjątkowo silny organizm. Nie mniej istotna jest odporność na stres. Duże obciążenie stanowi praca w zawodzie kardio oraz neurochirurga. Na szacunek zasługują również specjaliści z chirurgii onkologicznej oraz urazowej.

Dlaczego anestezjolog jest ważny?

Każda choroba bądź uraz mechaniczny organizmu wiąże się z odczuwaniem bólu. Jest to naturalny sygnał naszego ciała, informujący o tym, że dzieje się coś złego. W medycynie ból od zawsze stanowił duży problem. Wiele kuracji wywołuje dyskomfort, bardzo źle znoszony przez pacjentów. Oczywiście największym wyzwaniem jest prawidłowe wykonanie znieczulenia podczas operacji. Zajmują się tym wykwalifikowani specjaliści z dyplomem anestezjologa. Przygotowanie do zabiegu polega na wprowadzeniu bezpiecznej, a jednocześnie skutecznej dawki leku usypiającego. Lekarz może zastosować znieczulenie ogólne, czyli narkozę. Polega ona na całkowitym uśpieniu chorego. Alternatywą dla narkozy jest znieczulenie miejscowe. Najtrudniej wykonać blokadę kombinowaną, czyli pozbawić czucia za pomocą kilku różnych metod. Z pozoru praca anestezjologa wydaje się łatwa i przyjemna. Podanie zastrzyku trwa kilka sekund, a w czasie operacji lekarz tylko obserwuje monitor. Oczywiście takie postrzeganie problemu jest jak najbardziej błędne. W rzeczywistości na anestezjologu spoczywa ogromna odpowiedzialność. Na podstawie informacji o pacjencie musi on uśpić, a następnie wybudzić człowieka. Źle dobrana dawka może doprowadzić do tragedii. Znane są przypadki wybudzeń pacjentów w trakcie operacji albo śmierci na stole z powodu zbyt dużego obciążenia serca anestetykami. Warto również zauważyć, że to anestezjolodzy najczęściej prowadzą akcje reanimacyjne oraz towarzyszą ratownikom w karetce.

Sukces lekarzy z Gliwic

Kilka tygodni temu w polskiej medycynie zawrzało. Grupa lekarzy z gliwickiego Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej Curie dokonała przełomu w dziedzinie przeszczepów. Po raz pierwszy udało się z powodzeniem przeszczepić ludzką twarz. Tym samym uratowano życie trzydziestoletniemu mężczyźnie, który padł ofiarą nieszczęśliwego wypadku. W wyniku urazu mechanicznego znaczna część twarzoczaszki poszkodowanego została zerwana, odsłaniając najdelikatniejsze struktury. Przeszczep miał za zadanie uchronić człowieka przed śmiercią, a nie upiększyć. Dlatego na oddanie organów, w tym przypadku skóry i kości twarzy, zgodziła się matka dawcy. Tkanki jak najszybciej przewieziono do gliwickiego szpitala. Do odbudowania naczyń i nerwów zastosowano specjalną technikę łączenia w skali mikro. Specjaliści uratowali żyły i tętnice o średnicy nawet dwóch milimetrów! W zabiegu wzięli udział najlepsi śląscy chirurdzy, transplantolodzy oraz anestezjolodzy. Od daty operacji minął już ponad miesiąc. Zgodnie z zapewnieniami szpitala, pacjent czuje się dobrze. Stan zdrowia mężczyzny jest ciężki, ale nic nie zagraża jego życiu. W dalszej perspektywie leczenie ma przywrócić funkcjonalności poszczególnych elementów twarzy. Nie bez znaczenia jest również poprawa wyglądu pacjenta. Udana operacja w Gliwicach daje nadzieję osobom, które miały wypadek i do dzisiaj nie zaoferowano im odpowiedniej pomocy.

Osiągnięcia nauki na świecie

Cechą charakterystyczną wszystkich nauk przyrodniczych jest ciągły, systematycznych rozwój. To, co dwadzieścia lat temu wiedzieliśmy na temat procesów chemicznych lub fizjologii człowieka, teraz uzupełnia wiedzę podręcznikową… Z zakresu edukacji w liceum! Genetyka, cykle biochemiczne czy dokładna budowa tkanki nerwowej stanowiły kiedyś zagadkę. Dzisiaj, dzięki ogromnemu postępowi, naukowcy potrafią wyhodować narządy zastępcze, czytać ludzki kod genetyczny oraz leczyć choroby na poziomie molekularnym. Do najważniejszych osiągnięć współczesnej medycyny zaliczają się metody leczenia wykorzystujące inżynierię genetyczną. Dzięki badaniom nad kodem DNA możemy przewidzieć, na jakie dolegliwości jest narażony pacjent. Poszukiwanie genów odpowiedzialnych za występowanie chorób jest szczególnie popularne w onkologii. Jak się okazało, wiele odmian raka jest dziedziczna. Ludzie przekazują sobie skłonności do nowotworów z pokolenia na pokolenie. Raka można wyleczyć, jeśli zostanie on wcześnie zdiagnozowany. Dlatego osoby z podwyższonym ryzykiem zachorowania poddają się badaniom genetycznym. W przypadku pozytywnego wyniku na obecność szkodliwych genów, pacjent może odpowiednio zadbać o swoje zdrowie. Kolejnym osiągnięciem współczesnej nauki jest telemedycyna. Prowadzenie transmisji z bloku operacyjnego, szkolenia za pośrednictwem Internetu oraz masowa wymiana informacji pomagają w wyrównaniu poziomu w służbie zdrowia na całym świecie.

Służba zdrowia w Polsce

W Polsce, tak jak w większości cywilizowanych krajów, dostęp do służby zdrowia przysługuje każdemu obywatelowi. Opieka zdrowotna ma charakter powszechny, bez względu na sytuację finansową pacjentów. Środki na utrzymanie szpitali, przychodni oraz personelu pochodzą z budżetu państwa oraz z obowiązkowych ubezpieczeń zdrowotnych. W przypadku prywatnych usług związanych z leczeniem, pacjent pokrywa wszystkie koszty. Część usług może być refundowana przez państwo, ale rzadko w stu procentach. Struktura polskiej służby zdrowia jest dość przejrzysta. Z podstawowych usług medycznych korzystają pacjenci, czyli polscy obywatele opłacający składki. Bezpośrednim dostawcą świadczeń są lekarze wraz z instytucjami, w których pracują. Rejestracją ubezpieczeń zdrowotnych zajmuje się Narodowy Fundusz Zdrowia. Zapewnia on darmowy dostęp do publicznych szpitali oraz przychodni, opłacając wspomniane placówki ze środków publicznych. W uzasadnionych przypadkach NFZ refunduje drogie, specjalistyczne zabiegi. Refundacją, czyli dopłatą ze strony Funduszu, objęte są również niektóre leki. Aby system działał prawidłowo, niezbędny jest stały nadzór nad placówkami. Funkcję kontrolną pełnią inspekcje państwowe, takie jak sanepid. Nad dobrem pacjentów czuwa specjalny rzecznik, a także samorządy wojewódzkie. Najwyższą władzę sprawuje Ministerstwo Zdrowia, odpowiedzialne za politykę prozdrowotną w kraju. Przyjęte ustawy są zapisywane w Dzienniku Ustaw. Do najważniejszych aktów zalicza się ustawa o działalności leczniczej, prawach pacjentów oraz zawodach lekarza i pielęgniarki. Dla farmaceutów istotnym zapisem jest Prawo Farmaceutyczne.

Studia medyczne tylko dla wybranych

Uczelnie medyczne zawsze budziły respekt, szczególnie wśród młodych ludzi. Aby otrzymać indeks jednej z polskich szkół wyższych, trzeba wykazać się odpowiednimi predyspozycjami. Oczywiście nie wystarczy podstawowa wiedza z biologii. Na nowej maturze trzeba zdać co najmniej dwa przedmioty z zakresu nauk przyrodniczych lub ścisłych. Najlepsze uczelnie, takie jak Uniwersytet Jagielloński, wymagają aż trzech wyników z egzaminu dojrzałości. Pod uwagę brane są oceny z biologii, chemii oraz fizyki albo matematyki. To nie koniec wyzwań, jakie czekają na przyszłych lekarzy. Po pozytywnym przejściu przez proces rekrutacji trzeba… Po prostu utrzymać się na studiach, co nie jest zbyt proste. Kluczem do sukcesu jest systematyczna, intensywna nauka. Niestety sama rzetelność nie wystarczy. Student musi wykazać się niezwykłą odpornością na stres, presję oraz fizyczne wyczerpanie. Pozostaje również kwestia zajęć w prosektorium. Nie wszyscy radzą sobie z widokiem, a co dopiero z pracą przy preparatach. Zajęcia z anatomii są zazwyczaj pierwszym i najważniejszym sprawdzianem dla świeżo upieczonego żaka. Na wyższych latach sporym problemem są przedmioty kliniczne. Praca w prawdziwym szpitalu ostatecznie weryfikuje, czy student powinien zrobić dyplom. Widok bólu, cierpienia i śmierci pacjentów potrafi zniechęcić nawet na piątym czy szóstym roku. Znane są przypadki, gdy tuż przed egzaminem lekarskim młodzi ludzie po prostu zabierają dokumenty z dziekanatu. Medycyna sprawdza wytrzymałość człowieka na sytuacje ekstremalne. Dlatego jest to ścieżka tylko i wyłącznie dla osób z powołaniem.

Podstawowe przedmioty akademickie

W naukach ścisłych, przyrodniczych, a nawet humanistycznych zawsze mamy do czynienia z przedmiotami podstawowymi oraz dodatkowymi. Te pierwsze stanowią klucz do zrozumienia najważniejszych zagadnień w poznawanej przez nas dziedzinie. Tematy dodatkowe służą przede wszystkim poszerzaniu horyzontów. Pomagają zatem kształtować przyszłą kadrę wysokiej klasy specjalistów. W naukach prawnych fundamentem są przepisy kodeksu karnego i cywilnego. Prawo międzynarodowe stanowi dodatek dla zainteresowanych. W inżynierii osiągniemy sukces, ale tylko z gruntowną wiedzą z zakresu matematyki oraz fizyki. Dokładne omówienie problemów informatycznych, konstrukcyjnych czy projektowych odbywa się na specjalizacji. Podobnie wygląda sytuacja w medycynie. Studia na kierunku lekarskim organizuje się w bardzo przemyślany sposób. Dobry lekarz orientuje się nie tylko w chorobach, ale i w prawidłowych procesach zachodzących w ciele. Młodzi ludzie rozpoczynają karierę studenta medycyny od anatomii, fizjologii oraz histologii. Te trzy przedmioty budzą prawdziwy postrach na pierwszym i drugim roku. Trudno się temu dziwić. Medyk powinien doskonale znać budowę ludzkiego organizmu, a także procesy fizjologiczne i strukturę tkanek. Pod koniec kursów studenci muszą łączyć informacje z trzech wymienionych przedmiotów. Dzięki temu zyskują lepsze przygotowanie do nauki na wyższych latach. Przedmioty kliniczne wymagają szybkiego kojarzenia faktów zarówno z podstawowej wiedzy medycznej, jak i specjalistycznych zagadnień z pogranicza onkologii czy pediatrii.

Dlaczego medycyna jest trudna?

Medycyna od setek lat uchodzi za jedną z najtrudniejszych profesji. Trudno się temu dziwić… Praca z chorym, cierpiącym człowiekiem nie może być prosta. Przed młodym lekarzem piętrzą się wyzwania, związane z nauką oraz codziennymi kontaktami z pacjentem. Co adeptom medycyny sprawia najwięcej kłopotów? Zdania są podzielone. Dla jednych droga do zawodu lekarza prowadzi przez gąszcz książek, atlasów oraz stresujących zajęć na uczelni. Inni bardziej przeżywają przedmioty kliniczne, dyżury w szpitalu albo udział w pierwszych operacjach. Trudność, a zarazem wyjątkowość nauk medycznych sprowadza się do ścisłego łączenia wiedzy teoretycznej z praktyką. Nie można skupić się tylko i wyłącznie na nauce. Jednak bez podstawowej, podręcznikowej wiedzy praca z pacjentem również nie wchodzi w grę. Dodatkowym utrudnieniem jest stały postęp w naukach przyrodniczych. Innowacje zmuszają lekarza do nauki przez całą karierę zawodową. Kluczem do sukcesu jest odnalezienie złotego środka. Warto poświęcić wolny wieczór na dokształcenie się. Nie zapominajmy jednak, że pacjent to człowiek… Chory i przestraszony, a nawet pełen goryczy. Dlatego należy mu poświęcić sporo czasu, niezależnie od prywatnych planów na weekend. Lekarze często rezygnują lub ograniczają życie rodzinne do minimum. Własne dzieci widują rano i późnym wieczorem, również w niedzielę. Ciągła nauka, praca z chorym siedem dni w tygodniu oraz brak czasu dla rodziny zdecydowały o tym, że medycyna uchodzi za profesję trudną i … Odrobinę niewdzięczną.

Kilka słów o zdrowiu człowieka

Życie, a zatem i zdrowie jest dla człowieka najwyższą wartością. Doskonale zdają sobie z tego sprawę osoby, które chorują przewlekle lub kogoś straciły. Wobec śmierci wciąż pozostajemy bezradni. Jedyne, co możemy zrobić, to jak najlepiej zadbać o własny organizm. Prawidłowe nawyki żywieniowe, sport oraz pogodne usposobienie stanowią klucz do długowieczności. Oczywiście prędzej czy później nastąpi moment, w którym zdrowy styl życia nie wystarczy. Wówczas kontrolę nad naszym organizmem przejmą nauki medyczne. Ponad połowa populacji zaczyna poważniej chorować około sześćdziesiątego roku życia. Nie jest to regułą, ale statystka nie pozostawia złudzeń. Z wiekiem słabniemy i regularne wizyty u lekarza stają się koniecznością. Profilaktyka jest najlepszym sposobem na walkę z chorobami. Wcześniej wykryte wady serca, tętniaki czy nowotwory nie muszą oznaczać wyroku. Wiele z nich da się całkowicie wyleczyć. Dlatego nie unikajmy gabinetu lekarskiego. Wszelkie wątpliwości powinniśmy omówić z lekarzem prowadzącym. Specjalista zleci nam wykonanie badań kontrolnych, adekwatnych do naszego wieku. Nie zapominajmy, że młodzi ludzie także chorują. Nawet dwudziestolatek może być narażony na poważne dolegliwości, takie jak nowotwór albo arytmia serca. Wśród młodych osób powszechnym zjawiskiem są choroby związane z ciągłym, intensywnym stresem. Stany lękowe, nerwice, a nawet depresja to tylko kilka przykładów. Nie należy ich lekceważyć! Ludzkie ciało przypomina system naczyń połączonych. Kiedy choruje dusza, problem szybko przenosi się na układ nerwowy, krwionośny i inne.

Kluby wsparcia

Z otyłością zmaga się naprawdę wielu ludzi. Część z nich decyduje się na to, aby wstąpić to specjalnego klubu osób, które mają podobny problem. Nie od dziś wiadomo, że w grupie o wiele łatwiej o odpowiednią motywację. Przede wszystkim jednak, grubsze osoby dobrze czują się w swoim towarzystwie. Razem jeżdżą na różne wycieczki i starają się spędzać ze sobą jak największą ilość czasu. Czują się lepiej ze świadomością, iż nie tylko oni mają tego typu problem. Ponadto, stale siebie wspierają w walce o atrakcyjną sylwetkę. Celem wspólnych spotkań często jest rozmowa o konkretnej diecie czy sposobie fizycznej aktywności, który może okazać się skuteczny. Trzeba przyznać, że zapisanie się do takiej grupy jest niekiedy najlepszym sposobem na pokonanie kompleksów. Jeśli zatem uważamy, że jesteśmy otyli powinniśmy rozejrzeć się, czy w naszym mieście również działa podobna grupa wsparcia. Już na pierwszym spotkaniu poznamy wielu sympatycznych ludzi, którzy od jakiegoś czasu próbują schudnąć. Dowiemy się, co tak naprawdę jest skuteczne w walce z nadwagą. Bez wątpienia będziemy uczęszczać na spotkania z ogromną przyjemnością i nadzieją na to, że wreszcie uda nam się dotrzeć do upragnionego celu.